Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

H Αυστραλία ζήτησε από τους μουσουλμάνους να εγκαταλείψουν τη χώρα





Ο Αυστραλός πρωθυπουργός είπε στους μουσουλμάνους
: “Αν δεν σας αρέσει να ζείτε εδώ, όπως ζούμε

 όλοι, μπορείτε να φύγετε, δεν σας φέραμε με το ζόρι…”.

Είπε αυτό που ψιθυρίζουν οι Ευρωπαίοι 

αλλά δεν τολμούν να πούνε λόγω…δειλίας!! Ο Αυστραλός πρωθυπουργός Kevin Rudd πρότεινε
 στους Μουσουλμάνους που θέλουν να ζουν
 κάτω από τον Ισλαμικό νόμο της Σαρία,
 να φύγουν από τη χώρα!!
 Η κυβέρνηση της Αυστραλίας θέλει να αποτρέψει
 τυχόν τρομοκρατικές ενέργειες, βάζοντας στο στόχαστρο τους φανατικούς
. Ο Rudd εξαγρίωσε μερικούς Αυστραλούς Μουσουλμάνους, λέγοντας ότι υποστηρίζει
 το να επιτηρούνται τα τζαμιά της χώρας από υπηρεσίες πληροφοριών.



Τα λόγια του ήταν : Οι μετανάστες, και όχι οι Αυστραλοί, είναι αυτοί που πρέπει να προσαρμοστούν

. Έτσι είναι, και άμα τους αρέσει! Βαρέθηκα να ανησυχούμε σε αυτή τη χώρα μήπως προσβάλλουμε
 ένα άτομο ή την κουλτούρα του. Από τότε που έγιναν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Bali,
 η πλειοψηφία των Αυστραλών ένιωσε ένα κύμα πατριωτισμού. Η κουλτούρα μας εξελίχθηκε
 σε δύο αιώνες γεμάτους αγώνες, προσπάθειες και νίκες από εκατομμύρια άντρες και γυναίκες που επιζητούσαν την ελευθερία. Η κύρια γλώσσα που μιλάμε είναι τα Αγγλικά. Όχι τα Ισπανικά, 
τα Λιβανέζικα, τα Αραβικά, τα Κινέζικα, τα Γιαπωνέζικα, τα Ρώσικα ή οποιαδήποτε άλλη γλώσσα.
 Οπότε, αν θέλετε να γίνετε μέρος της κοινωνίας μας, μάθετε τη γλώσσα μας!



Οι περισσότεροι Αυστραλοί πιστεύουν στο Θεό. Αυτό δεν είναι κάποιο Χριστιανικό, ακροδεξιό, 

πολιτικό κίνημα, αλλά γεγονός: Χριστιανοί, άντρες και γυναίκες, με Χριστιανικές αρχές, ίδρυσαν
 αυτή τη χώρα, και αυτό είναι καθαρά καταγεγραμμένο. Αρμόζει, λοιπόν, να το δείχνουμε
 πάνω στους τοίχους των σχολείων μας. Αν ο Θεός σας προσβάλλει, σας προτείνω να βρείτε
 άλλο μέρος του κόσμου γιά να ζήσετε, διότι εμάς ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας.



Θα δεχτούμε αυτά που πιστεύετε, χωρίς ερωτήσεις. Αυτό που ζητάμε είναι να δεχτείτε κι εσείς

 αυτό που πιστεύουμε εμείς, και να ζήσετε μαζί μας με αρμονία, χαρά και ειρήνη. Αυτή είναι
 η δική μας χώρα, η δική μας γη και ο δικός μας τρόπος ζωής, και θα σας προσφέρουμε 
κάθε ευκαιρία να τα απολαύσετε κι εσείς.



Όμως, μόλις χορτάσετε να παραπονιέστε, να γκρινιάζετε και να μουρμουρίζετε γιά τη σημαία μας,

 τον όρκο πίστης στη χώρα μας που δίνετε όταν παίρνετε την υπηκοότητα, τα χριστιανικά μας
 πιστεύω, τον τρόπο ζωής μας, τότε σας ενθαρρύνω να εκμεταλλευτείτε μιά άλλη μεγάλη ελευθερία
 της Αυστραλίας: Το δικαίωμα να φύγετε! Αν δεν είσαστε ευχαριστημένοι, τότε φύγετε!
 Δε σας φέραμε εδώ με το ζόρι. Εσείς διαλέξατε να έρθετε.
 Οπότε, δεχτείτε τη χώρα που εσείς διαλέξατε.

Κυριακή, 12 Αυγούστου 2012


Δώστε μου τη χώρα μου πίσω

Του Άγη Βερούτη 

Την Παρασκευή το βράδυ, φεύγοντας από τη δουλειά, είχα ένα επεισόδιο 
που με ταρακούνησε. Στο προαύλιο του κτιρίου που είναι η δουλειά μου,
 σε κεντρική λεωφόρο της πόλεως, είχε σταθμεύσει ένα κλειστό φορτηγάκι 
με πέντε άνδρες σαραντάρηδες, οι τρεις εκ των οποίων μεθυσμένοι.
 Βρίσκονταν όλοι έξω από το όχημά τους, με ένα μπουκάλι μπύρας
 ο καθένας στο χέρι του, και όταν τους ρώτησα αν μπορώ να τους βοηθήσω
 σε κάτι μου επετέθησαν αρχικά λεκτικά με βωμολοχίες και προσβολές,
 ενώ στη συνέχεια μαζεύτηκαν γύρω μου και ξεκίνησαν να με σπρώχνουν
 με άσχημες διαθέσεις ως προς την εθνικότητά μου και το κινητό μου τηλέφωνο. 
Λιγότερο από ένα λεπτό αφού ξεκίνησε αυτή η διαδικασία εμφανίστηκαν
 “από μηχανής Θεός” δύο μοτοσυκλέτες της Αστυνομικής Δύναμης ΔΙΑΣ
 με 4 αναβάτες και ανέλαβαν τον έλεγχο της καταστάσεως.
 Εντός ενός λεπτού από την άφιξη των πρώτων εμφανίστηκαν άλλες δύο
 μοτοσυκλέτες της ΔΙΑΣ με άλλους 4 αστυνομικούς αναβάτες.

Εκτός από τυχερός, που η αστυνομία παρενέβη χωρίς καν να τη φωνάξω, 
και που το έκανε εγκαίρως και πριν προλάβουν οι εν λόγω κύριοι να σπάσουν
 τα μπουκάλια της μπύρας τους στο πρόσωπό μου, ένοιωσα ευάλωτος
 διότι δεν είχα προβλέψει τη βίαιη αντίδρασή τους.

Στο δικό μου μυαλό αυτή η βίαιη αντίδραση ήταν εντελώς άτοπη, και απρόσμενη
. Σημειώνω τη λέξη άτοπη, διότι ο τρόπος που λειτουργούν οι άνθρωποι
 διαφέρει από τόπο σε τόπο. Είναι αυτό που επιχειρούμε να περιγράψουμε 
ως “κοινωνική συμπεριφορά”, χωρίς να μπορώ να πω ότι αν μου ζητηθεί
 ακριβής ορισμός αυτής, θα μπορέσω να ανταποκριθώ. 
Ξέρω όμως ότι πολύ δύσκολα μια παρέα από Έλληνες οικοδόμους
 της αντίστοιχης ηλικίας θα πάει να μεθύσει στο πάρκινγκ ενός άσχετου 
κτιρίου γραφείων, ή και αν το κάνει ακόμη, ότι θα επιτεθεί σε κάποιον
 ένοικο του κτιρίου που θα τους ρωτήσει ευγενικά αν χρειάζονται κάποια βοήθεια.

Έχοντας ζήσει ως οικονομικός μετανάστης σε άλλες χώρες για πολλά χρόνια, 
δεν μπορώ παρά να κάνω παραλληλισμούς με τον τρόπο που η Ελλάδα
 διαχειρίζεται, ή μάλλον ΔΕΝ διαχειρίζεται, τη μεταναστευτική κρίση που περνάει, 
συγκριτικά με τις ΗΠΑ ή την Αγγλία όπου έχω ζήσει. 
Σε προηγούμενο κείμενό μου (Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν) έχω ασχοληθεί με το θέμα,
 όμως επιφανειακά, και από τη διαχειριστική του πλευρά μόνον.

Τους τελευταίους μήνες, όμως, παρατηρείται μια έξαρση εγκληματικής βίας
 που κατευθύνεται προς τους Έλληνες, με έναυσμα ευτελή για εμάς αντικείμενα,
 όπως μια κάμερα, ένα κινητό τηλέφωνο, μερικές δεκάδες ευρώ, μερικά κοσμήματα,
 ή το γεγονός ότι είμαστε Έλληνες, και άρα φέρουμε ευθύνη για τη 
δυσχέρεια των οικονομικών μεταναστών στη χώρα μας σήμερα να έχουν ικανό
 αριθμό ημερομισθίων για να 
καλύπτουν τις ανάγκες τους.

Αντίστοιχα θυμάμαι ότι στις ΗΠΑ ο κάτοχος προσωρινής άδειας εργασίας την έχανε
 σε περίπτωση που βρισκόταν εκτός εργασίας για περισσότερους από 6 μήνες,
 οπότε και έπρεπε υποχρεωτικά να εγκαταλείψει τη χώρα.
 Τώρα αποκωδικοποιώ το σκεπτικό αυτού του κανόνα, καθώς η ανέχεια 
είναι η σπίθα της παραβατικότητας.

Η βία που κατευθύνεται προς τους πολίτες αυτής της Χώρας από όσους ζουν εδώ
 ως οικονομικοί μετανάστες, ουσιαστικά φιλοξενούμενοι, στις δικές τους
 κουλτούρες ίσως είναι αποδεκτή, όμως είναι εντελώς έξω από αυτό που 
εμείς θεωρούμε εντός εισαγωγικών “βάσιμη εγκληματικότητα”,
 δηλαδή ξεκαθαρίσματα λογαριασμών του υποκόσμου ή victimless crimes
 όπως αυτά τα εγκλήματα κατά της περιουσίας.

Αυτό που εμείς θεωρούμε εντελώς έξω από τη λογική, δηλαδή το να θυσιάσει
 κάποιος μια ανθρώπινη ζωή για οποιοδήποτε υλικό τίμημα, στην πράξη 
για ανθρώπους από άλλες κουλτούρες που καμιά προσπάθεια δεν κάνουμε
 να τους ενσωματώσουμε αλλά ούτε και εκείνοι θέλουν να ενσωματωθούν, 
δείχνει αποδεκτό.

Αν δούμε πως για κάποιον από μακρινή προς εμάς κουλτούρα,
 το να σκοτώσει έναν άλλο άνθρωπο για να του πάρει μια κάμερα ή μερικά
 σκουλαρίκια
, είναι ηθικά αντίστοιχο με το σπάσιμο ενός κλαδιού για να κατεβάσει ένα μελίσσι 
από το δέντρο και να αφαιρέσει την κερήθρα, ξεκάθαρα είμαστε άστοχοι 
με το ποιοι επιτρέπουμε να διαμένουν στη Χώρα μας.

Χώρια από κάθε παθιασμένη αντίδραση περί ανεπιθύμητων “ξένων”,
 ή εθνικιστικοθρησκευτικών κορωνών, οι πολιτισμικές διαφορές μας με 
αρκετούς από τους “φιλοξενούμενους” μας είναι αγεφύρωτες.
 Αυτό συμβαίνει όχι διότι είναι κακοί ή βίαιοι στη χώρα καταγωγής τους, 
αλλά διότι ο κοινωνικός προγραμματισμός τους είναι εντελώς ασύμβατος 
με τη δική μας κοινωνική κουλτούρα.

Κακά τα ψέμματα, δεν περιμένω να αλλάξει κουλτούρα κάποιος που έχει μάθει 
από παιδί στο δικό του τόπο καταγωγής, ότι είναι αποδεκτό να λιθοβολήσει 
μια γυναίκα επειδή κρυολόγησε βαριά, και άρα πρέπει να τη δει γιατρός. 
Ούτε περιμένω ότι κάποιος που έχει παιδικές παραστάσεις από ενήλικες
 που μαζεύονταν 5-6 μαζί, και αφού μεθούσαν, ξεθύμαιναν σπάζοντας 
τα άδεια μπουκάλια από τις μπύρες τους στο πρόσωπο κάποιου περαστικού
 που έκανε το λάθος να τους μιλήσει. Περιμένω όμως από την Ελληνική Πολιτεία
 να πάψει να προστατεύει μόνον τα διακαιώματα των “φιλοξενούμενων”
 της Χώρας αυτής, και να ξεκινήσει να υπεραμύνεται τα δικαιώματα των Πολιτών της, 
έστω και αργά.

Με αυτό δεν αναφέρομαι φυσικά στην εξαιρετική ανταπόκριση της ομάδας ΔΙΑΣ
 της Ελληνικής Αστυνομίας, στους οποίους οφείλω και ένα τεράστιο ευχαριστώ 
για το γεγονός ότι σήμερα μπορώ και γράφω αυτό το κείμενο. 
Αναφέρομαι στην ανάγκη δημιουργίας μιας εμπεριστατωμένης μεταναστευτικής
 πολιτικής, και στην εφαρμογή της πολιτικής αυτής.

Καμία χώρα δεν είναι σε θέση να απορροφήσει αριθμό μεταναστών ίσο με το 20%
 του πληθυσμού της. Αυτό όμως καλείται σήμερα να κάνει η Ελλάδα. 
Δεν είναι δυνατόν να γίνει. Ειδικά στη σημερινή οικονομική συγκυρία, 
είναι ακόμη δυσκολότερο. Όμως, καθημερινά βλέπουμε την αλλοτρίωση 
της κοινωνικής μας κουλτούρας, την έξαρση της εγκληματικότητας κατά 
των πολιτών, την αμέριστη ευκολία των όποιων διακινητών παρανόμων 
μεταναστών να παραγεμίζουν με εκ των προτέρων περιθωριοποιημένους
 ανθρώπους την μικρή κοινωνία μας, που ποτέ δεν πρόκειται να ενσωματωθούν
 στην Ελληνική κουλτούρα, και άρα ποτέ δεν θα μπορέσουν να νιώσουν
 την περηφάνια της Ελληνικότητας, τη φιλοξενία, το φιλότιμο, την αξία της 
ανθρώπινης ζωής,
 του διαλόγου, γιατί απλά η δική μας ανθρώπινη ζωή δεν λογίζεται ισάξια
 στο δικό τους αξιακό σύστημα.

Σιγά-σιγά η ίδια μας η ζωή αλλάζει προς το χειρότερο. Σήμερα ούτε που διανοείται
 ο Έλληνας να αφήσει το δεκάχρονο παιδί του να περπατήσει μόνο του το απόγευμα
 στην Αγίας Ζώνης στην Κυψέλη, κάτι που θυμάμαι σαν παιδί έκανα καθημερινά.
 Σήμερα ούτε που διανοείται ο Έλληνας των πόλεων να αφήσει την εξώπορτα
 του σπιτιού του ανοικτή, όταν στη δική μου παιδική ηλικία η μητέρα μου
 μου έκανε παρατήρηση όταν την έκλεινα τις απογευματινές ώρες.

Η Ελλάδα που βιώνουμε σήμερα μοιάζει ολοένα και πιο ξένη για μας,
 και κοντινότερα στις κοινωνίες των φιλοξενούμενών μας. 
Πιστεύω είναι στιγμή να απαιτήσουμε από την Πολιτεία να προστατέψει
 την κοινωνική κουλτούρα μας τουλάχιστον με την ίδια ζέση που υπερασπίζεται 
τα δικαιώματα των φιλοξενούμενών μας, και επιτέλους να εισβάλλει η
 λογική στη διαχείριση της μεταναστευτικής κρίσης που παρασύρει την κοινωνία
 μας σε μονοπάτια 
ανεξερεύνητα και ξένα προς την κοινωνική μας κουλτούρα.

Μόνο έτσι μπορούμε να πάρουμε πίσω τη Χώρα μας, που ταχύτατα 
ξεφεύγει από τα χέρια μας, και να αποφύγουμε να είμαστε εμείς οι μετανάστες 
στην ίδια μας τη Χώρα.

* Ο Άγης Βερούτης είναι επιχειρηματίας, Σπούδασε Μηχανολόγος 
Μηχανικός στις ΗΠΑ όπου και εργάστηκε σχεδόν είκοσι χρόνια

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

Πέθανε ο Λευτέρης Βερυβάκης - Κανείς δεν λέει ότι ήταν αυτός που ΝΥΧΤΑ επέβαλε το μονοτονικό σύστημα στη γλώσσα μας όμως...

Υπ. Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, από την εισήγησή του στη Βουλή το βράδυ της 11ης Ιανουαρίου 1982 «Κύριοι συνάδελφοι, επειδή η ώρα είναι προχωρημένη δεν θα επεκταθώ σ' ένα θέμα το οποίο αναμφισβήτητα κάτω από άλλες συνθήκες και με άλλο σκηνικό θα χρειαζόταν εκτεταμένη και πανηγυρική αντιμετώπιση. Εξ άλλου ζητώ να ενσωματωθεί στα πρακτικά η Εισηγητική Εκθεση στο σχέδιο νόμου περί κυρώσεως τής από 11.11.1981 πράξεως του Προέδρου της Δημοκρατίας "περί εγγραφής μαθητών στα λύκεια της γενικής, τεχνικής και
επαγγελματικής εκπαιδεύσεως", για την ιστορία της μεταβολής και η οποία έχει ως εξής: «Αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ -και σε υλοποίηση εξαγγελίας του- μια από τις πρώτες πράξεις του υπουργού Παιδείας υπήρξε η με αριθμ. Φ 900.43/4/9/14145/2.12.1981 απόφασή του για την εισαγωγή του μονοτονικού στην Εκπαίδευση». Μ' αυτήν συστήθηκε ειδική επιτροπή με σκοπό να μελετήσει και να εισηγηθεί σχετικά με την καθιέρωση τού μονοτονικού συστήματος σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, τον τρόπο και το χρόνο της εφαρμογής του, τις σχετικές αλλαγές που χρειάζεται να γίνουν κ.λπ.
Την επιτροπή απετέλεσαν οι κ.κ. 1) Εμμανουήλ Κριαράς, 2) Φάνης Κακριδής, 3) Χρίστος Τσολάκης, 4) Βασίλειος Φόρης, 5) Δημήτρης Τομπαϊδης, 6) Αριστείδης Βουγιούκας, 7) Χρίστος Μιχαλές, 8) Απόστολος Κοτλίτσας, 9) Αλόη Σιδέρη. (...) Το μονοτονικό σύστημα είναι ένας τρόπος δραστικής απλοποίησης στο θέμα των τόνων και των πνευμάτων. Η ανάγκη για την καθιέρωση του μονοτονικού προέκυψε πρωταρχικά από τη διαπίστωση ότι τα πνεύματα και οι τόνοι, χωρίς να εξυπηρετούν κάποια πραγματική γλωσσική απαίτηση, γίνονται αιτία καταταλαιπώρησης όσων γράφουν την ελληνική, ιδιαίτερα των μαθητών, και τροχοπέδη στις προσπάθειές τους για κατάκτηση της γλώσσας και για ουσιαστική μόρφωση. (...)
Η ουσία της μεταρρύθμισης πράγματι βρίσκεται στο γεγονός, ότι μετά από δύο χιλιάδες χρόνια, με μια εξαίρεση παλαιότερα, της εποχής του Ελευθερίου Βενιζέλου, σε σχέση με τη δασεία, δεν έχει αποτολμηθεί μια τόσο δραστική μεταβολή και τονική απλοποίηση εις τα δεδομένα του τονισμού. Βεβαίως γνωρίζουμε αυτό το οποίο υποστήριξε ο κύριος Γλέζος, λέγοντας ότι ίσως το σωστότερο σύστημα θα ήταν το ατονικό. Δεν θα θελήσω να τοποθετηθώ πάνω σε αυτή τη θέση. Θα ήθελα πάντως να υπογραμμίσω το ότι, αυτή η δραστική μεταβολή πάνω στην τονική σήμανση είναι πράγματι -όπως δέχονται πολλοί και όχι από αυτούς που εισάγουν την μεταρρύθμιση αυτή- είναι πράγματι εξ αιτίας και της ιστορίας της μεταβολής, μια επανάσταση στα χρονικά και γλωσσικά δεδομένα της ελληνικής γλώσσας. Δεν θα αναφερθώ ειδικότερα στα πλεονεκτήματα ή και τις αντιρρήσεις ή επιφυλάξεις οι οποίες διατυπώνονται από τους όλο και λιγότερους "γλωσσαμύντορες" της ήδη δεδομένης οπτικής αποτύπωσης της νεοελληνικής γλώσσας. Αλλά, πράγματι όσο περνάει ο καιρός, διαπιστώνεται, ότι όλο και λιγότεροι επιμένουν στην αποτύπωση όπως την γνωρίζουμε και την έχουμε διδαχθεί εμείς οι παλαιότεροι. Και είναι γενικότερα αποδεκτή η αλήθεια ότι χωρίς μεταβολή στην πολιτιστική και γλωσσική κληρονομιά, μπορεί κανείς να προχωρήσει σε αυτήν την απλοποίηση την οποία εισάγει σήμερα η κυβέρνηση και κάνει δεκτή η Βουλή, ακόμη και από της πλευράς των απόντων, όπως διετυπώθει τουλάχιστον από τους αρχηγούς και εκπροσώπους της, και η οποία πραγματικά θα βελτιώσει σε όλους τους τομείς, σε όλα τα επίπεδα τα συναφή, τα γλωσσικά δεδομένα, χωρίς να βλάψει καθόλου την πολιτιστική και γλωσσική μας κληρονομιά για την οποία βεβαίως η κυβέρνηση έχει πρώτιστο ενδιαφέρον».
Από τα πρακτικά της Βουλής προκύπτουν σε σχέση με την ψήφιση του μονοτονικού τα εξής: -Προς τα μεσάνυχτα τής 11.1.1982 είχε ολοκληρωθεί η συζήτηση για την εγγραφή των μαθητών των Λυκείων, οπότε εντελώς αιφνιδίως εισάγεται προς ψήφιση η επιβολή του μονοτονικού. Μετά από ερώτηση του Ευάγγελου Αβέρωφ, ποιό είδος μονοτονικού σκέφτεται να εφαρμόσει η Κυβέρνηση, στην οποία έλαβε αμήχανη απάντηση από τον υπουργό, παρενέβη ο τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και επεσήμανε, διαμαρτυρόμενος, τα ακόλουθα (σελ. 456 των Πρακτικών της Βουλής): Το άρθρο περί του μονοτονικού «προστίθεται σήμερα, την τελευταία ώρα αιφνιδιαστικώς. Αναφέρεται σε ένα μέγα θέμα...». Ζητεί να μετατεθεί η συζήτηση του άρθρου περί μονοτονικού: «Δεν είναι δυνατόν να έχει η κυβέρνηση την απαίτηση να μάς φέρνει το θέμα αυτό το μέγα, αιφνιδιαστικά, και να απαιτεί να το ψηφίσουμε και μετά την 12ην (νυκτερινή). Η τροπολογία αναφέρεται σε ένα πολύ σοβαρό θέμα». Ανακοινώνει ότι αν η κυβέρνηση επιμείνει, η αξιωματική αντιπολίτευση είναι υποχρεωμένη να αποχωρήσει από την αίθουσα. Στη συνέχεια, δευτερολογεί και επισημαίνει τη σοβαρότητα του θέματος, ότι κακώς αυτό προτείνεται με τροπολογία, ότι κακώς καλείται η Βουλή να το συζητήσει μετά το μεσονύκτιο, ότι η αντιπολίτευση δεν έχει προλάβει να ενημερωθεί: «Δεν έχουμε κανένα φάκελο. Δεν έχει καμμιά σχέση με το συζητούμενο νομοσχέδιο. Είναι σαφές ότι είναι αντισυνταγματική η τροπολογία. Δώστε μας τον χρόνο να προετοιμαστούμε». Από την πλευρά του ΚΚΕ, η Μαρία Δαμανάκη παρεμβαίνει δύο φορές (σελ. 457) και ζητεί αναβολή «γιατί το Σώμα έχει κουραστεί». Ο Κ. Μητσοτάκης επανέρχεται λέγοντας: «Εφόσον η κυβέρνησις και το προεδρείο επιμένουν εις αυτόν τον αντιδημοκρατικό και αντικοινοβουλευτικό τρόπο συζητήσεως αυτής της τροπολογίας, υπό τας συνθήκας αυτάς, λυπούμεθα ειλικρινώς, αλλά δεν δυνάμεθα να παρακολουθήσουμε τη συζήτηση και είμεθα υποχρεωμένοι να αποχωρήσουμε». Οι βουλευτές της ΝΔ αποχωρούν, νύπτοντας ουσιαστικά τας χείρας τους αφού θα μπορούσαν να καταψηφίσουν την πρόταση. Γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα ψηφίστηκε η τροπολογία για το μονοτονικό, από τριάντα παρόντες βουλευτές (κατά την δήλωση τού Παναγιώτη Κανελλόπουλου).

Δημήτρης Χορν - Υβρις και Νέμεσις

Οι ποιητές και οι λογοτέχνες δίνουν την φυσιογνωμία του έθνους. Αυτή λοιπόν τη φυσιογνωμία επιχειρούν σήμερα να την παραμορφώσουν. Δεν έχουμε φυσιογνωμία ελληνική. Υπάρχει μια νοοτροπία που θέλει να τα απλοποιήσει όλα. Κι αναρωτιέμαι γιατί; Γιατί οι άνθρωποι δεν πρέπει να μοχθούν; Γιατί ο καρπός του μόχθου περιφρονείται τόσο πολύ, ενώ τόσο ανάγκη τον έχουμε τώρα ειδικά που ανήκουμε στην Ευρώπη και χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε τα πνευματικά όπλα; Αυτή η νοοτροπία της απλοποιήσεως μας έχει οδηγήσει στο σημείο να κακοποιούμε και να εκχυδαϊζουμε τα πάντα. Είναι απελπιστικό, οδυνηρό, για να μην πω θανατηφόρο. Αναρωτιέται λοιπόν κανείς τι θα παραλάβει και από ποιους η νέα γενιά με την οποία τόσο πολύ ασχολείται η παρούσα κατάστασις. Τι σκοπό έχουν άραγε οι υπεύθυνοι που μεταχειρίζονται τόσο άσχημα την γλώσσα; Τι τέλος πάντων θέλουν να παραδώσουν και από ποιούς το παρέλαβαν; Υβρις και τίποτε άλλο χαρακτηρίζει την παρούσα κατάσταση. Υβρις και δυστυχώς, της ύβρεως, πάντοτε έπεται η Νέμεσις. Τώρα βέβαια μιλάμε περί πολιτιστικού κόσμου, περί πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τι θα πει πολιτιστικό; Παίζουμε με τις λέξεις. Λέμε λέξεις. Και βεβαίως πίσω απ' αυτές τις λέξεις δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά ένας μοναδικός σκοπός: Η ερείπωση της γλώσσας, η κατάργηση των εννοιών, ώστε οι άνθρωποι ούτε να συνεννοούνται, ούτε να μπορούν να σκέφτονται. Γιατί μόνον έτσι θα μπορούν ορισμένοι να κάνουν την δουλειά τους: Να θάψουν τον τόπο. (...) Είμαι Ελληνας, γι' αυτό πονώ και υποφέρω για ό,τι βλέπω μπροστά μου. Για ό,τι αισθάνομαι να έρχεται.
Νικηφόρος Βρεττάκος - Δεν διαβάζουμε σωστά

Υπερτιμήθηκε η άποψις ότι διευκολύνει τους μαθητές, κάτι που, ίσως, είναι αντιπαιδαγωγικό. Υπάρχει άλλωστε και μια παράδοση που εκφράζει την άποψη μεγάλων παιδαγωγών, οι οποίοι επιμένουν ότι το παιδί πρέπει να κοπιάζει για να γίνει άνθρωπος ικανός, ώστε στην ζωή του ν' αντιμετωπίσει όλες τις αντιξοότητες. Υποστηρίχτηκε, επίσης, υπέρ τού μονοτονικού και η άποψη ότι διευκολύνονται οι τυπογράφοι και οι στοιχειοθέτες, γενικά και ότι οι εκδόσεις, πάλι γενικά, γίνονται οικονομικότερες. Παραγνωρίστηκαν, όμως, οι λόγοι που επέβαλαν στους Αλεξανδρινούς χρόνους, την καθιέρωση των τόνων, οι οποίοι ισχύουν και σήμερα. Πολλές φορές, τα γραπτά μου δεν διαβάζονται σωστά όταν τυπώνονται στο μονοτονικό. Ας ελπίσουμε ότι θα επανεξεταστεί μελλοντικά το θέμα και ότι θα επικρατήσουν σωφρονέστερες απόψεις".



Κορνήλιος Καστοριάδης - Καταστρέφουμε ό,τι κτίσαμε

... Αν δεν θέλετε, κύριοι του υπουργείου, να κάνετε φωνητική ορθογραφία, τότε πρέπει ν' αφήσετε τους τόνους και τα πνεύματα, γιατί αυτοί που τους βάλανε ξέρανε τι κάνανε. Δεν υπήρχαν στα αρχαία ελληνικά, γιατί απλούστατα υπήρχαν μέσα στις ίδιες τις λέξεις. Αυτοί, οι Κριαράς και οι άλλοι, τα κτήνη τα τετράποδα που έκαναν αυτές τις μεταρρυθμίσεις - αυτό παρακαλώ να γραφεί στις εφημερίδες- δεν ξέρουν τι είναι γλώσσα. Δεν ξέρουν αυτό που γνώριζε η κόρη μου στα τρία της χρόνια. Μάθαινε μία λέξη και μετά έψαχνε για τις συγγενείς της. Αυτό είναι μια γλώσσα. Ενα μάγμα, ένα πλέγμα, όπου οι λέξεις παράγονται οι μεν από τις δε, όπου οι σημασίες γλιστράνε από τη μία στην άλλη, είναι μια οργανική ενότητα από την οποία δεν μπορείς να βγάλεις και να κολλήσεις πράγματα, δυνάμει μιας ψευτοκυβερνήσεως, καθισμένος σ' ένα γραφείο στο υπουργείο Παιδείας. Η κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων είναι η κατάργηση της ορθογραφίας, που είναι τελικά η κατάργηση της συνέχειας. Ηδη, τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη, γιατί αυτοί είναι γεμάτοι από τον πλούτο των αρχαίων ελληνικών. Δηλαδή, πάμε να καταστρέψουμε ό,τι κτίσαμε. Αυτή είναι η δραματική μοίρα τού

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

ΚΑΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ........


Όταν ο πρόεδρος του Ισραήλ μάς φανερώνει το μέλλον 

Στην επίσκεψή του έδωσε και το νεοταξικό στίγμα μέσω τής συνέντευξής του στο MEGA.
Τάδε έφη Σίμον Πέρεζ για την ΝΤΠ:
1. Οι αλλαγές που συμβαίνουν στην Μέση Ανατολή είναι θετικό για το Ισραήλ (το είπε αβίαστα). Θα χρειαστεί μια μεταβατική περίοδος…
2. Όλες οι χώρες αλλάζουν γιατί ο κόσμος άλλαξε. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΠΙΛΟΓΗ είτε θα περάσει στην νέα εποχή, είτε θα μείνει πίσω και θα γίνει αληθινά φτωχός και 
ασήμαντος.

3. Οι κυβερνήσεις δεν ελέγχουν τις οικονομίες τους. Αντί για εθνική οικονομία έχουμε παγκόσμια οικονομία. Καμία χώρα δεν μπορεί να γλυτώσει από τις επιπτώσεις τής παγκόσμια οικονομίας και καμία χώρα δεν μπορεί να ελέγξει την παγκόσμια οικονομία. Αν θέλετε να συμμετέχετε σε αυτό πρέπει να ακολουθείτε τους νέους κανόνες οικονομίας που είναι παγκοσμιοποιημένοι, βασισμένοι στην επιστήμη, δημιουργικοί και δεκτικοί από τις προσδοκίες της νέας γενιάς.

4. Στην Ελλάδα το 80% της γης είναι άγονο και το 20% γόνιμο και μ’ αυτό μπορείτε να κάνετε πολλά, εισάγοντας καλλιέργειες υψηλής τεχνολογίας και συνδυάζοντας καλά φρούτα και λαχανικά με τα όμορφα νησιά σας.
Συμπεράσματα:
Από το 1. καταλαβαίνουμε πως οι «αλλαγές» είναι προσχεδιασμένες και σκοπό έχουν αρχικά στην ένωση των Αράβων και τελικά στην Παγκόσμια διακυβέρνηση (ΝΤΠ) και ομογενοποίηση των ανθρώπων.
Στο 2. θέτει εκβιαστικό δίλλημα ή ψοφάς μόνος ή σε ψοφούμε παγκοσμιοποιημένα;;;
Από το 3. καταλαβαίνουμε πως ετοιμάζουν έλεγχο των πάντων μέσω επιστήμης (υγεία-φάρμακα-εμβόλια-νέες κατασκευασμένες ασθένειες, τροφή, καθημερινότητα, απειλές με νέα τηλεχειριζόμενα όπλα) και χρησιμοποιούν την ίδια την τεχνολογία για να προετοιμάσουν τους νέους και να τους κάνουν δεκτικούς σε αυτές τις αλλαγές.
Από το 4. καταλαβαίνουμε πως θέλει να αλλάξει η μορφή καλλιέργειας στην Ελλάδα και να αντικατασταθούν τα φρούτα, λαχανικά, κλπ με κατασκευασμένα και πατενταρισμένα είδη (το Ισραήλ έχει ειδίκευση σε αυτό… codex alimentarius).
Τελικά, τα διλλήματα είναι για τρομοκράτηση και υποταγή, ή…;